Mércores 08.09.2010
| Actualizado 04.09
Hemeroteca web
|
RSS
A actriz francesa Jeanne Moreau manifestou onte en Bilbao que, para ela, o cine "é como un reflexo do mundo" que proxecta "a natureza humana ou a natureza do director que fai a película, ou da cultura á que pertence" o realizador. Moreau foi invitada o Festival de Cine Documental e Curtametraxe de Bilbao-Zinebi, que lle entregará hoxe o Mikeldi de Honra desta edición, o número 51 do certame, en recoñecemento á súa carreira profesional.
A actriz, que protagonizou películas de directores como Buñuel, Antonioni, Truffaut e Fassbinder, indicou, nunha conferencia de prensa previa á súa participación no certame cinematográfico, que, para ela, "foi un descubrimento" porque "descoñecía a súa existencia".
"Cando me presentaron o catálogo deste certame", engadiu, "sorprendeume ver o importante e o rica e variada que é a selección de películas que nel se proxectaron nos seus 51 anos de existencia; é dicir, cando aínda Franco estaba vivo".
A actriz francesa declarouse "unha persoa namorada e realmente apaixonada do cine" e definiuse como "unha muller independente, autónoma e un pouco impertinente", aínda que recoñeceu que se deixa influír bastante, porque é unha persoa moi curiosa.
Moreau comentou que cada vez se están producindo cambios máis rápidos no mundo, sobre todo desde principios desta década" e dixo que a satisfai moito tamén "ver que cada vez hai maior número de documentais e de curtametraxes, que xa case igualan ás longametraxes".
"Quizais, con todo isto", aventurou, "o que esteamos buscando sexa intentar interpretar os sorprendentes eventos que están ocorrendo en todo o mundo e que se están dando en todas as clases sociais, sobre todo nas máis fráxiles e non tanto nas máis dominantes".
Cuestionada sobre a súa carreira como directora de películas -dirixiu Lumière (1976), un filme que tamén interpretou, e L"adolescente (1979)-, sinalou que "foi unha experiencia moi agradable".
"A primeira, Lumière, estreouse ata en Estados Unidos e tivo moi boa acollida e moi boas críticas. Na segunda deime de conta de que, quizais, non tiña un gran talento como directora, e entón decidín seguir ó servizo dos grandes directores, como actriz", sinalou. Con todo, precisou, "si vou seguir facendo dirección de teatro".
"A forma de interpretar, cre Moureau, "é algo que non se pode definir; depende dos directores cos que traballes, dos temas que toques, e, logo, co paso dos anos, o enfoque vai cambiando e vaste facendo cada vez máis esixente contigo mesma". Ao final, "o que acabas facendo é buscar unha expresión vogal que termina sendo algo fisiolóxico, porque ata os teus trazos cambian e todo acaba evolucionando", concluíu.