O home volveuse sedentario para beber cervexa e poder embriagarse

O home volveuse sedentario e agricultor hai uns 10.000 anos, dando pé á chamada revolución do neolítico, para beber cervexa e embriagarse e non co fin prioritario de mellorar ou asegurar a súa alimentación.

Esta é a tese do biólogo e historiador natural alemán Josef H. Reichholf no seu novo libro Por que os homes se volveron sedentarios, que explica as causas da revolución que deu lugar á formación dos pobos.

O catedrático da Universidade Técnica de Múnic considera totalmente errónea a teoría de que a humanidade empezou a cultivar plantas, abandonou a vida nómade e estableceuse de xeito permanente nun lugar determinado para alimentarse mellor.

Segundo este experto, nun principio, "o cultivo de plantas non trouxo ningunha vantaxe sobresaliente para a supervivencia", ademáis de que as colleitas iniciais eran demasiado reducidas e o cultivo da terra moi laborioso.

Da situación descrita polo autor despréndese o feito de que este sistema non podía garantir a supervivencia dun pobo só coa agricultura, razón pola cal Reichholf sostén que o home do neolítico continuou cazando e colleitando para subsistir.

Nese sentido, tampouco pode considerarse como acertada a teoría de que nas primeiras rexións de asentamento sedentario da humanidade, na chamada media lúa que vai de Exipto a Mesopotamia, había pouca caza e moita vexetación.

"Era totalmente distinto", asegura o experto, quen considera que esas rexións eran ricas en caza polo que non había necesidade de abandonar esa forma de subsistencia e absurda a teoría de que unha rexión poida ser frutífera e pobre en animais salvaxes á vez.

"Pola contra eu afirmo que a agricultura xurdiu dunha situación de abundancia. A humanidade experimentou co cultivo de cereais e utilizou o gran como complemento alimenticio. A intención inicial non era facer pan co gran, senón fabricar cervexa mediante a súa fermentación", sinalou Reichholf durante a presentación do seu libro.

O catedrático muniqués asegura que a humanidade sempre sentiu a necesidade de alcanzar estados de embriaguez con drogas naturais que "transmiten a sensación de transcendencia, do abandono do propio corpo".

Nese sentido, o estudoso alemán subliña a importancia dos chamáns, grandes coñecedores dos efectos e a dosificación desas drogas, entre as que se inclúen o alcol, os fungos, e aquelas plantas que se poden fumar, cuxo uso tiña moitas veces fins rituais en cerimonias de carácter relixioso.