Hemeroteca web
|
RSS
Martes 26.01.2010
"Cinco novas formas de vida xorden entre galaxias achegando valiosas tradicións en torno á termoquímica corpórea, as ondas sonoras e as garimbas colectivas. Esta raza dominante do 3º Imperio posúe unha audaz e singular Funk-tasía, reinventando as escalas musicais". É parte do texto que acompaña o CD Fronkiria, o primeiro disco de Ergom.
Tras oito anos nos escenarios, o grupo ourensán reúne neste traballo o "reflexo máis claro do que é a nosa proposta musical, a mestura de folk, rock e funky", explica o guitarrista, David Nóvoa. E é que a galaxia que comparte este músico con Santi Rodríguez (gaita), Lorena Negreira (batería e percusión), David Blanco (piano e teclados) e Alberto Godoy (baixo) está conformada de fusión: de estilos, de ritmos, de influencias.
Os temas de Fronkiria, -con títulos como Funk-tasía, X-NO, Haiku, Camino ou Warning-, todos instrumentais, remiten a quen os escoita a sons de distintas procedencias xeográficas e temporais: de Led Zeppelin a Wolfstone, Santana, ata Bee Gees ou Gary Moore.
Unha mesma canción evoluciona, con momentos máis intensos e máis calmos, entre diferentes estilos, do máis rockeiro ao de base máis tradicional. "Somos cinco, e cada un de nós ten gustos musicais diferentes", comenta Lorena. "Para compor, cada un leva unha idea, que traballamos entre todos, despois imos improvisando... Primeiro foi a fusión de folk e rock, e despois o funky... Así nos sae o estilo que nós chamamos Fronki...", engade.
"É certo que xa está normalizado o de mesturar a guitarra eléctrica co folk, e que hai moitos grupos que o fan. O que nos diferencia a nós é que non temos vocalista", sostivo.
A "peregrinaxe interestelar" de Ergom, -seguindo a metáfora galáctica escollida polo grupo para presentar o seu disco-, foise curtindo nos concertos, -tocaron en festivais como o de Ortigueira-. "Gravamos unha maqueta no 2004, con varios temas. Cos concertos fómonos consolidando como grupo, aprendendo cousas novas. Ás veces pénsase que a música instrumental ten que ser máis aburrida... pero non é así. A nosa música ten características de moitos estilos, e se cadra por iso lle gusta a xente que ten gustos moi diferentes. É música que a cada quen lle transmite algo diferente...", salienta Lorena.
Fronkiria -gravado en Mafia Records, producido polo propio grupo e distribuído por Lonxa Cultural-, é o resultado dunha escolma de temas novos e non tan novos. "Tiñamos composicións novas, e temas máis vellos pero con novos arranxos, reestruturados...", apunta Lorena. Foron descartados, sinala David, os que non respondían tanto á filosofía do grupo: sempre o eclecticismo.
Ergom sacou o seu nome dunha anécdota: no local no que comezaron a ensaiar, había unha cociña de marca Hergon. E así foi. Desde aquela, a composición do grupo foi variando. "O gaiteiro, o guitarra e eu xa de pequenos estivemos en bandas de gaitas, fixémonos amigos... Alberto está noutro grupo máis metaleiro, David tamén estivo noutros grupos...", lembra Lorena.
O proxecto de Ergom vai, por outra banda, alén do musical. "Formamos unha asociación cultural, aínda que polo momento non temos actividade como asociación. Estamos co disco...", subliña a batería. "A música é o noso forte, e interésanos a mistura con outras artes. Tamén hai música nas artes escénicas...", matiza.
Unha imaxe fresca e divertida, como as cancións
O CD Fronkiria procura unha imaxe divertida, fresca, como as cancións que contén. Os integrantes do grupo aparecen caracterizados como seres mitolóxicos. Ergom agradece no CD o exemplo de Guezos e Lamatumbá. Fronkiria ofrece diferentes propostas, como a rockeira Camino; a inesperada Rollo moore, co seu toque disco; a cambiante Haiku ou a exótica Porno. A guitarra eléctrica, a batería e os teclados conviven en harmonía coa frauta e coa gaita. O disco soa ben, e responde "ao sentimento interior que te leva a tocar cada cousa, non tanto a un intento de reivindicar ou dicir algo concreto cada vez", di Lorena. Fronkiria chegará hoxe ás tendas. Aínda que, como a baterista recoñece, "en directo gañamos". Polo que un concerto é sempre tamén unha opción.
