Lourenzo Fernández Prieto: “Decidir entre mirar a diante ou volver atrás”

Lourenzo Fernández Prieto (Ribadeo, 1961) aspira a levar as rendas da USC cun equipo de sete vicerreitorías (5 menos que agora), un número, asegura, que garantirá máis eficacia. O catedrático de Historia Contemporánea asegura que o seu proxecto ten a visión necesaria do que a USC ten que ser na segunda década do s. XXI, fronte ao modelo do seu rival, no que ve unha volta ao pasado.

O seu equipo é máis pequeno có de Casares, ¿non lle pode restar iso atractivo?

Ao revés, está formado por persoas cunha amplí­sima experiencia, malia a crítica de xuventude que lle fai o profesor Casares, e a redución de vicerreitorías non é nin por demagoxia nin por austeridade, é por eficacia e competencia. Pó­dese gobernar máis eficazmente con menos persoas, que compartirán co conxunto da universidade o goberno. Esa é a diferenza, nós non queremos gobernar sós, senón co consello de goberno, cos centros...

Como encarou esta segunda parte da campaña?

O meu obxectivo é garantir unha gran coalición de ideas. A USC debe decidir se está por un modelo que mira cara a diante, que se quere construír co conxunto da comunidade universitaria, ou se acepta a lóxica de volver atrás.

Se gaña as eleccións, ¿que será o primeiro que faga?

O primeiro sería unha entrevista cos representantes da Xunta ao máximo nivel, espero que tamén co seu presidente, para explicarlles en que medida a universidade non é parte do problema, senón da solución. E conseguir no menor tempo posible un acordo de financiamento estable para a próxima década, que teña en conta que a USC é a única internacional e histórica de Galicia.

Está preparada a USC para ter un reitor nacionalista, cando na Xunta goberna o PP?

Si. O que se discute é un proxecto de universidade. O nacionalismo do candidato non ten que ver coa súa proposta. Na universidade non se fan propostas políticas, senón académicas.

En que debe mudar internamente a universidade?

Temos que ser máis competentes e eficaces para utilizar mellor os recursos públicos (...). Non pode haber financiamento sen obxectivos.l