Hemeroteca web | RSS  RSS     Domingo 11.12.2016
El Correo Gallego Radio Obradoiro CorreoTV Anova multiconsulting

Galicia Hoxe

Noticia 1 de 1 Galicia  |   RSS - Galicia RSS

O SAL DA TERRA

Memorias de dous militares demócratas

JOAQUIM VENTURA  | 03.08.2011 
A- A+

En breve espazo de tempo apareceron nos alzadoiros das librarías dous libros de memorias escritos por senllos militares que formaron parte da Unión Militar Democrática: Las torres del honor, do recentemente desaparecido Gabriel Cardona, e Cuando las derrotas otorgan la victoria, de Xosé Fortes. Non son os primeiros libros de lembranzas escritos por militares que participaron na UMD, xa que antes Juli Busquets publicara Militares y demócratas (1999) e Ruido de sables (con Juan Carlos Losada, 2003), o propio Fortes e Luís Otero Procese a nuevo militares demócratas (1983) e Fernando Reinlein Capitanes rebeldes (2002).

Non sería casualidade que os militares citados, alén da súa carreira profesional, tivesen estudios universitarios e que exercesen posteriormente de acordo con eles. Dalgún xeito recuperaban unha tradición, presente ao longo do século XIX, do tàndem entre milicia e ciencia, que desapareceu despois do desastre de 1898. Daquela impúxose o perfil do militar africanista e cuarteleiro que foi, agás de algunha honrosa exceción, a que dominou ata o remate do franquismo.

Estas memorias de Cardona e Fortes, editadas por Destino, teñen diversos puntos de interese se as comparamos. Os autores proviñan da periferia –Menorca o primeiro, e Galicia o segundo- e asumiron a condición de orixe. No terreo profesional, as vivencias foron semellantes na súa evolución profesional coa diferencia que Fortes foi expulsado do exército e Cardona, en troques, aínda tiña mando cando sucedeu o 23-F.

O lector tirarà dúas conclusións xerais destas obras. A primeira, a miseria moral e profesional das forzas armadas durante o franquismo malia constituir o perpiaño fundamental do réxime. Un exército comandado por incompetentes, arribistas, herdeiros da bicoca de seren vencedores da guerra civil e absolutamente refractarios a calquera visión do mundo que non fose a das salas de bandeiras. Uns militares que, por non saber –a diferencia doutros de réximes tamén autoritarios como Portugal ou Turquía-, non sabían nin inglés.

E a segunda, e esta é en parte culpa de moitos nós, é o medo dos diversos gobernos democráticos –comezando polo de Felipe González, con Narcís Serra de ministro de Defensa-, para limitar os privilexios dos militares franquistas, restaurar a dignidade persoal e profesional dos militares demócratas e castigar ata ás últimas consecuencias aos implicados no intento do 23 de febreiro de 1981.

Grupo Correo Gallego
Ante calquera dúbida, problema ou comentario nas páxinas de Galicia Hoxe envíe un e-mail a info@galicia-hoxe.com. Titularidade e política de privacidade. Política de Cookies
Auditoría Audiencia Sites
Titulares RSS