Hemeroteca web | RSS  RSS     Mércores 24.08.2016 Actualizado 17:44
El Correo Gallego Radio Obradoiro CorreoTV Anova multiconsulting

Galicia Hoxe

Noticia 1 de 1 Galicia  |   RSS - Galicia RSS

DENDE AS ONDAS

Yankis go home

ANTONIO GUTIÉRREZ  | 19.12.2011 
A- A+

O exército norteamericano retirouse esta fin de semana de Irak. A máquina de guerra máis poderosa da historia sae do país árabe tras nove anos de presenza. A propaganda oficial asegura que así se pon fin a unha guerra que lle custou a vida a máis de cen mil civís irakis e a uns catro mil cincocentos soldados estadounidenses. Un prezo inmenso.

O norteamericano é un pobo de nenos grandes con moito músculo e poucos miolos. Iso é o que o fai perigoso. Tanto coma un mono cunha pistola cargada. Os nenos ven o mundo sempre en branco e negro. Desprezan os matices, tan importantes para o home condicionado pola civilización. Por iso os americanos actúan ás veces como elefante en cacharrería. Mentres os ditadores se acomodan aos seus mandatos todo vale. Cando comezan a ser molestos e non acatan a orde de retirada, son invadidos e aniquilados. Exemplo de ditadores apoiados ata o final poden ser Franco, Pinochet, Videla e un inmenso etcétera. Exemplo dos que perderon o favor do Imperio son Gadafi, Mubarak… E o xenocida Hussein. Cando Bush decidiu invadir Irak o xerarca de Bagdad xa gaseara a un millón de kurdos ante a indiferenza do noso Occidente, tan respectuoso dos dereitos humanos.

Todos sabemos que Bush invadiu Irak polo seu petróleo. Todos sabemos que antes da primeira guerra a multinacional da morte McDonell Douglas estaba na creba e ía despedir a milleiros de traballadores. Todos lembramos que un mes despois a empresa estaba outra vez con beneficios. E as petroleiras encantadas. O que xa non nos gusta tanto é lembrar que hai un feixe de multinacionais europeas, tamén varias españolas, que se sumaron a ese carro dos beneficios a costa do sangue irakí.

Os europeos rimos con ganas e ata nos alegramos das desgrazas dos fillos de Washington. Pero non seriamos o que somos se non fose por eles. A civilización fíxinos cínicos e covardes. O paso inexorable da Historia converteunos, hai xa case un século, en príncipes destronados. Somos pacifistas, ¡nós!, dende que perdimos a forza militar, dende que perdimos as colonias, dende que xa non podemos pisotear África, Asia e Sudamérica. Pero nunca deixamos de actuar como hienas carroñeiras cando o león sae de caza. Sen complexos. Ben pertrechados cun discurso elaborado coa prostitución da Filosofía. Somos mestres na arte de preparar ben unha mascarada.

O exército norteamericano deixa Irak e da por finalizada a guerra nese país. Velaí unha das incontables mentiras deste drama. A guerra seguerá, pero a nós xa non nos interesa. Seguerán a morrer mulleres, nenos e anciáns vítimas da violencia dos bárbaros. Como antes da intervención. Pero nós estamos satisfeitos co botín. Finxiremos dor e ata indignación as poucas veces que vexamos algunha noticia nos informativos das televisión. O Imperio encheu os petos en Irak. Pero hai que lle recoñecer que cando menos pagou un prezo en homes. E tamén en cartos. O custo da presenza militar no país e das pensións aos feridos e veteranos é altísimo. Europa, agás Gran Bretaña, non pagou nada. Só actuou, unha vez máis, coma os boitres. Iso sí. Co discurso do pacifismo nos beizos.

Grupo Correo Gallego
Ante calquera dúbida, problema ou comentario nas páxinas de Galicia Hoxe envíe un e-mail a info@galicia-hoxe.com. Titularidade e política de privacidade. Política de Cookies
Auditoría Audiencia Sites
Titulares RSS